28/11/12

όσο νυχτώνει... μεγαλώνει



ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ ΓΙΟΥΡΟΠΟΥΤΣ (πηγή: www.kavlorapanos.gr )

<<Το τελευταίο διάστημα οι πιέσεις των Ευρωπέων ήταν αφόρητες. Εγώ προσωπικά κυνηγιόμουνα μέσα και έξω από τα fora με φόρα από μια πούτσα ίσαμε δω. Αλήθεια, πού τη βρήκανε οι Ευρωπέοι τέτοια ψωλή; Μόνο στην Επίδαυρο όταν παρακολουθώ Αριστοφάνη έχω δει τέτοιο πράγμα. Το αποκορύφωμα ήταν όπως καταλαβαίνετε το τελευταίο Γιουροπούτσ. Δεν θα επιτραπεί σε κανέναν εταίρο να τραυματίσει το ελληνικό γόητρο. Εμείς στην Ελλάδα έχουμε μια παράδοση γύρω από αυτά. Πλέον χρειάζεται καλύτερη οργάνωση και διαχείριση, να μην πω και άμυνα. Δεν γίνεται να μιλάμε για οικονομική επιτυχία, όταν όλα κερδήθηκαν με τέτοιο σκληρό αντίτιμο, τώρα ευτυχώς όλα έληξαν, σκούπισαν τα υγρά στη μοκέτα, πέσανε και κάτι ψιλές, κωλοσκάμπιλα και υπογραφές, και γυρίσαμε όλοι πίσω φυλάσσοντας τον κώλο μας. Από τέτοιες εμπειρίες βλέπουμε τα λάθη μας και αντλούμε μόνο χρήσιμα συμπεράσματα. Θα υψώσουμε το δικό μας λάβαρο στην επόμενη διάσκεψη και θα δουν οι Ευρωπέοι τι έχουν να φάνε προσεχώς. Όταν εμείς κύριοι γαμιόμαστε στις παλαίστρες σε σας ακόμη δεν είχε φυτρώσει μόριο. Πρέπει να πιστέψουν όλοι οι Έλληνες ότι οι Ευρωπέοι δεν είναι αγάμητοι. Όσο για την κρίση, νομίζω ότι αρκετά κάθισε μέσα μας, ώρα είναι τώρα να βγει, να έλθει η πολυπόθητη έξοδός της. Παντού όπου κι αν σταθώ όλοι με εκλιπαρούν: ΄΄Αχ, έλα, έλα επιτέλους, βγάλε μας την κρίση΄΄. Τι να πω λοιπόν κι εγώ σε αυτά τα δύσμοιρα υποκείμενα; Τι να τους πω που η κρίση μπήκε με φόρα και μάγκωσε και δεν βγαίνει με τίποτα; Είμαστε σε μια στενωπό και λυπάμαι που το λέω, αν δεν γυρίσουμε ανάποδα την οικονομία, αυτή η κρίση δεν πρόκειται να βγει ούτε σε 10 χρόνια. Τώρα το μέλημά μας είναι τα ελληνικά νοικοκυριά, που δυστυχώς έχουν καταντήσει κοτέτσια. Όποιος βγαίνει από κει μέσα έχει μια φάτσα που σου λέει ξεκάθαρα ότι την έχει φάει
χοντρά. Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί. Οι τέως κόκορες γίνανε κότες. Πού είναι ρε η ελληνική περηφάνια, πού είναι ο αγέρωχος ελληνικός τσολιάς; Σηκώστε ρε κεφάλι προτού σας το κόψουν κι αυτό σύρριζα. Εγώ σας το ξαναλέω: με κυνηγούσανε οι Βέλγοι με μια ψωλάρα ίσαμε δω, ε, γι' αυτό κι εγώ όταν γυρνάω στο Ελλάντα, όπως αντιλαμβάνεσθε, θέλω να πάρω το σπέρμα μου πίσω. Τα ελληνικά νοικοκυριά πρέπει να επιδοθούν πάραυτα σε υγιείς συνουσίες, το είπαν και οι επιστήμονες, το σεξ μακραίνει τη ζωή το χρέος την κονταίνει. Οι Ευρωπέοι πρέπει να το ομολογήσω, αυτή τη φορά μού βάλαν τα γυαλιά. Αλλά πού'στε, φλωρόπουλα, για καμ του δώθε, για κοπιάστε στην Αθήνα του Περικλή να δείτε τι σημαίνει καβλί μελανόμορφο. Λοιπόν, αυτά είναι τα βασικά που πρέπει να ξέρετε. Για τα υπόλοιπα, ας δουλέψει λίγο και η φαντασία σας. Eδώ δεν είμαστε κωλοσούρτης!>>








25/11/12

Τραβάτε την κι ας κλαίει

(φωτογραφία από το www.tovima.gr )

To μέτρο της μείωσης των δημοσίων υπαλλήλων εδώ και τώρα προκαλεί "σκηνές" απείρου κάλλους ακόμη και στη Λατινική Αμερική. Στη φωτογραφία πρωτοπαλίκαρο του Βραζιλιάνου Υπουργού Εσωτερικών απομακρύνει βίαια διοικητική γραμματέα που προσπαθούσε με λιγότερα ρούχα να κρατήσει τη θέση της. Είναι κρίμα για τέτοιες υπαλλήλους να μετράει πιο πολύ το πώς προσελήφθησαν από τις καθημερινές ζωντανές υπηρεσίες τους. Το μόνο θετικό είναι ότι με τέτοια προσόντα μια τέτοιας κοπής υπάλληλος δεν φοβάται το κενό της ανεργίας. Αντίθετα, ο μπόντυγκαρντ του Υπουργού με τη σάπια κραβάτα, αυτό το καμουφλαρισμένο γουρούνι, δεν έχει μέλλον. Ο χρόνος θα το δείξει, θα δείτε.

21/11/12

I know youll Miss me

(φωτογρ. από το www.tovima.gr )


Τελευταία συνέντευξή του που είδα στην ΤιΒι εκείνη με την ομορφούλα την Κατρίτση. Την εντυπωσίασε ο τρόπος του σκέπτεσθαί του και γενικά του ζην του.
Τελικά το σύνθημα που χιλιακούμε τόσα χρόνια στους δρόμους είναι σωστό κι ας το υποτιμούμε συχνάκις ως πληκτικό:
όντως ζει, ζει, ο Τεμπονέρας ζει, και με Πέτρουλα και Λαμπράκη μάς οδηγεί.
Πού μας οδηγεί; Ο καθένας ας το απαντήσει στην κόλλα του. Εγώ νομίζω ότι μας οδηγεί στον ερμητικά κλειστό μέσα μας κόσμο των αξιών μας. Γιατί ο καθένας που πεθαίνει μόνος του πεθαίνει με τις ιδέες του και λογαριασμό στον εαυτό του δίνει μόνο.
Eίμαστε οι ιδέες μας και καρφάκι δεν μας καίγεται αν θα μας ακολουθήσει άλλος στην μοναχική πορεία μας.


Υ.Γ.: Κάπου εδώ και σήμερα ανασταίνεται το ''Αμφιθέατρο με Θέα''. Χαμένη Ανδρομιδά... πολλά γέλια λοιπόν τότε... όπως γράφονται ακόμη πάνω στο ξεθωριασμένο χαρτί.
Γεια σου, Μαριάννα Ζερβοπούλου. Το Κλαμπ της Κουλτούρας σε χαιρετά.

16/11/12

Διαθεσιμότητα (αναδημοσίευση από τη μηνιαία επιθεώρηση "Μαύρη Γάτα")

Το επάγγελμα του μέλλοντος είναι η ανεργία
ν' ακούς ξανά Δημόσιο και να'χεις αλλεργία
η ζωή που πετά στο κενό στο διάστημα
χάθηκε η θέση σου και κόντυνες σ' ανάστημα
ανάθεμα τα κόμματα τα σάπια τα παπλώματα
φαντάσματα κυκλοφορούν οι πρασινοφρουροί
οι Ρέιντζερς, ο Μεϊμάρ τα ΜΟΠ και το Κατάρ
κατάρα μου αντάρα μου δεκάρα μου παπάρα μου
εγώ Ρωμιός γεννήθηκα και πένης θα πεθάνω
αγάπη μου θεσούλα μου πέταξες και σε χάνω
"Διαθέτουμε υπαλλήλους και αδέσποτους Γραικύλους
              ξέμπαρκους κοπρίτες σκύλους"
                    που τραβάν Σκαραμαγκά
                  να σκαρώσουν μια μαγκιά
τους εμάζεψε ο Μπόγιας να τους πει ωραία λόγια
''σεις δεν φταίτε υπαλληλάκια κάντε αλλήλους σας φιλάκια
φταίει το κακό το ριζικό σας και γαμώ τον αρχηγό σας
που σας φύτεψε στ' αμπέλι κι ούτε τώρα που τον μέλει
                             σας καλάρεσε το μέλι
μα οι Γερμανοί ξανάρχονται κι ο Φούχτελ με τη χούφτα του
                                   βαράει μια καλή
                            πιο καλή μοναξιά κι ελευθερία
                            μια αλλαξιά και βουρ στα θηρία
                το κλίμα είναι εύκρατο κι η γραφειοκρατία
             σάρωσε βάρκες και κουπιά δεν θα τη εύρεις πότε; πια''
          μη μιλάς δεν είναι απαραίτητα μη μιλάς θα πάρεις τρία τέταρτα
       τέταρτο χρόνο στη δουλειά κι έφαγα μια κατραπακιά
             με τον Κατράκη αγκαλιά φεύγαμε για την Αραπιά
            έτσι ονειρευόμουνα μ' έκλανες και ρευόμουνα
      τώρα άντε διαθέσε με - κι εσύ πάρε και χέσε με
           τον τράχηλο ο Έλληνας ποτέ δεν ξεκουράζει
          και πάντα στο PCάκι του (καλή ώρα) αράζει
μην παίζεις το PCάκι σου κι ούτε και το πετσάκι σου
οι φίλοι είναι στα δύσκολα στα δίβουλα στα δύστυχα
''πάρε με (με) προσλαμβάνεις και σβήνω
πάρε με - κι έναν πούτσο σού δίνω''
εργασία και χαρά ανεργία και ουρά
τυχεράκια επίδομα σόδομα και γόμορα
πάρε γόμα σβήσε τα τα χρονάκια στο "σφαγείο"
κι όποιος κάτω στην Κορώνη είχε κάποτε ένα θείο
ένα θείο απ' το Σικάγο κάτω στον Περαία μα τον άγιο
ο άγιος κι ο διάβολος στην ίδια κούπα πίνουν
            μα απ' την ψωλή τους χύνουν
τώρα τα δικαστήρια θα'ναι αποδυτήρια
πιο καλή μοναξιά με μια μόνο αλλαξιά
ξανθές γλυκές γαλανομάτες
πώς δεν τους ρίψατε τομάτες;
ποιο είν' το χέρι του τρελού που γράφει τέτοιους νόμους
πάμε σαν άλλοτε στο μπλοκ με εργάτες κι οικοδόμους
30 χρόνια φούρναρης με ψήνουνε στον φούρνο
αντίς να πουν ευχαριστώ με χύνουνε στο μούτρο
ο Μπούτρος Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι
               αυτός τα φταίει όλα
              πουτάνα Κόκα-Κόλα
κι αυτός ο Μπούτος ο ψηλός με το μεγάλο μπούτι
               να κάνει μπαλαμούτι
               με την Ορνέλα Μούτι
 να κάνει μούτες τσαχπινιές επάνω στο σανίδι
          να τρώει κανά γαμοσταυρίδι
στο σταυρό που σου κάνω ήμην ο καλός γραφιάς
που πατούσα αναστενάρης στις βελόνες στα καρφιά
κι ένας νόμος βρε τον πούστη με τυλίγει σε μια κόλλα
     έχω μια μεγάλη τύχη μόνο που'ναι χοντροκώλα
Νικόλα Νικόλα γάμησέ τα όλα
μεγάλε οικονόμου της τάξης και του νόμου
ο νόμος είναι βία
αγχωμένη μαλακία
κάπου μπάζει κάπου βγάζει
και με βγάζει στο σφυρί
με κουλούρι και τυρί
περασμένα μεγαλεία με ρωσία και γαλλία
τώρα άντε διάθεσέ με - χέσε με κι αλεύρωσέ με
να σε βάλω στο τηγάνι μπας κι ο κώλος σου θα γιάνει
Γιάννη μου το κοντύλι σου θα γίνει το φυτίλι σου
κι αύριο στο Πολυτεχνείο θα'τρωγες το δείλι σου
δειλοί και άβουλοι αντάμα ξεροσφύρι δίχως ντάμα
ταμ ταμ γουστάρει τον Αράπη τον Λάσμε ταμ ταμ ταμ
γουστάρει το χασάπη τον Τόμσεν τον σκύλο ταμ ταμ ταμ
με πάσα επισημότητα η διαθεσιμότητα
προβλήθηκε στον Τύπο και έκλασε ένα ρύπο
απολελέ και τρελελέ και τώρα μούγκα ούτε ολέ
αλλά η τύχη με βολέ πού ξέρεις θα γυρίσει
σκύλος θα σε μυρίσει
θέση μου μην καταργηθείς
φρόντισε τώρα να ηγηθείς
της επαναφοράς μας
της δόλιας συμφοράς μας
είναι μαύρο και συμφέρει
αχ αλί το παρελθόν μας
στα χεράκια των εχθρών μας
μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
κι ήταν η βράκα σου μικρή
άντε τώρα διάθεσέ με - χέσε με και αγάπησέ με
είσαι μικρή και τριανταφυλλένια
δεν έχεις γένεια ούτε χτένια
έρχεται ο Αιδεσιμότατος
      ο Διαθεσιμότατος
με πάσα επισημότητα
μα και με ματαιότητα
θα βγάλει έναν δεκάρικο
μικρό μου είσαι ζηλιάρικο
τα μάτια μου στα μάτια σου κι η νύχτα πάνωθέ μου
αχ να μην τέλειωνε ποτέ η θέση ετούτη Θε μου
αχ να μην ''τέλειωνε'' ποτέ η Μπέσυ ετούτη Θε ε ε μου

Πάρτε με καλέ κύριος που είμαι διαθέσιμη
αιντι μιρί φιγιαπεδο κι αιντι παε χέσι μι
παϊδάκια Ο ΒΛΑΧΟΣ
και ψαράκια Ο ΒΡΑΧΟΣ
βλάχο βλάχο τον γαμπρό μου
τον χαϊδεύω και πονώ
κι είναι το παράπονό μου
πότε Μάνα θα σε ιδώ ο ο
πότε Μάνα θα σε ιδώ...

(γαμώ τη μάνα τους, που λέει ο λόγος)


          
                  
                

Όταν κουρεύονται όταν κουρεύονται όταν κουρεύονται όταν κουρεύονται


(φωτογραφία από το www.tanea.gr )

Αυτός ο πλούτος η δύναμή σου το ψεύτικο το αλήτικο μαλλί σου
στεγνή η όψη γέρικα χρόνια στροφή του χρόνου στα κουπόνια
χρέη στο χρόνο και βρώμικα παιδιά θυσία μας στον Κρόνο
νεκρά ηχεία και μια κιθάρα πεταμένη παλιά ευτυχία τώρα χιλιομαδημένη
ξεκρεμάστε τον Λόντο τον Ζαΐμη τον Σισίνη
δεν υπάρχει πουθενά μα πουθενά δικαιοσύνη

όταν κουρεύονται όταν κουρεύονται όταν κουρεύονται όταν κουρεύονται
οι ταγοί ποζάρουν για το Χάρο
οι ταγοί ποζάρουν για το Χάρο
με γραβάτες με γραβάτες
με γραβάτες
σαν τον φαντάρο

10/11/12

Βάλτε όλοι ένα χεράκι




...και τώρα που είμαστε μόνο άντρες εδώ μέσα, να σας πω κάτι που μου συνέβη προχθές με την απεργία...χεχεχεχε...όπως είμαστε κολλημένοι ο ένας πάνω στον άλλον μέσα στο magic bus (Χ666: Ακρόπολη-Μπουμπουλίνας), εκείνη ξανθιά Νύμφη λυγερόκορμη, με πανάδες γύρω από το λαιμό αλλά κι έναν ποπό μμμ... μούρλια, μάλλον Γαλλίς ξεναγός πρέπει να ήταν, μμμ... έναν ποπό αφράτο μαξιλαράκι, που λέτε, ξαφνικά βλέπω μέσα από το σύμπλεγμά μας να υψώνεται ένα χεράκι, να κάπως έτσι, και, οοοοοπ, να βεντουζάρει πάνω στην εμπριμέ φουστίτσα της... ειλικρινώς, δεν ήξερα πώς να αντιδράσω... καθώς εσώψυχα ηδονιζόμουνα, αυτή η αόρατος χειρ ήταν μια προέκταση του εαυτού μου... η Γαλλίς γυρνώντας με κοιτάζει έκπληκτη και με μιαν έκφραση αποδοκιμασίας έβγαλε μια φωνούλα ψιλή σαν γουργουρητό σπιτίσιας γάτας... όσο για το χέρι, Θεός ξέρει πώς ελίχθηκε αθόρυβα και μαζεύτηκε σαν καλώδιο ηλεκτρικής σκούπας...
λοιπόν, συνάδελφοι, για να έλθουμε στα ψέματά μας, καιρός είναι να βάλουμε όλοι ένα χεράκι για τη σωτηρία μας...

7/11/12

Απελευθέρωση


(φωτογραφία από το www.tovima.gr )

H πρώτη και πιο ουσιαστική απελευθέρωση των ταξί είναι... τα καμπριολέ.

Υ.Γ.: Κατά τα λοιπά, η διπλή-πειραγμένη ταρίφα όσο κι αν τη μεμφόμαστε, παίζει ρόλο οικονομικά αγαθοεργό: αυξάνει αθόρυβα τη ρευστότητα.
Στο στιγμιότυπο ταξιτζής της Χρυσής Αυγής κι Οροφής χαιρετάει μιχαλολιακικά, χωρίς να χρωστάει βέβαια της Μιχαλούς.  

Και ένα κουΐζ: ποιος μαύρος μπασκετμπολίστας τουρκικής ομάδος και τέως του ΠΑΟ
είχε διατελέσει ταξιτζής;


(!ΟΤΑΣ Ο: ΖΪΥΟΚ ΟΤΣ ΗΣΗΤΝΑΠΑ Η)